Ons repertoire

Op dit deel van de website willen wij u een indruk geven van de werken die wij zoal op het repertoire hebben en informatie verschaffen over de betrokken componisten.

Het is slechts een greep uit de vele componisten van de laatste jaren.

(Bron van de informatie is in de meeste gevallen Wikipedia)

 

Componisten:

Charles Hubert Hastings Parry was een Engels componist. Hij is het bekendst door zijn compositie And did those feet in ancient time/Jerusalem uit 1916 naar de tekst And did those feet in ancient time van William Blake, een patriottistisch lied dat jaarlijks luidkeels door het publiek wordt meegezongen tijdens de Last Night of the Proms.

Hubert Parry stamde uit gegoede kringen. Zijn grootvader was lid geweest van de directie van de Britse Oost-Indische Compagnie. Parry ging naar kostschool op onder andere Eton. Hij studeerde aan Exeter College te Oxford. Daarna ging hij muziek studeren in Stuttgart en nadien in Londen. In 1880 schreef hij een pianoconcert en verwierf hij bekendheid met een zetting van Shelleys gedicht Prometheus Unbound. Zijn latere collega Charles Villiers Stanford dirigeerde de première van dit werk. Een veel groter succes werd zijn koorwerk Blest Pair of Sirens (1887) dat hem op slag tot Engelands beste componist van koormuziek maakte. Parry ging oratoria schrijven en componeerde daarnaast bijvoorbeeld een zetting van Psalm 130, De profundis (1891). Dear Lord and Father of Mankind is een van zijn geliefdste kerkliederen. Verder schreef hij ook orkestwerken, onder andere vijf symfonieën, symfonische variaties, het symfonisch gedicht From Death to Life en de Elegy for Brahms (1897).

In 1884 werd Parry benoemd aan het Royal College of Music te Londen waar hij tot zijn dood bleef werken.

Parry's stijl stond onder grote invloed van Johann Sebastian Bach en Johannes Brahms, maar heeft toch een eigen, soms hoekig, karakter door de diatoniek die hij veelvuldig toepaste. In ieder geval is het opmerkelijk hoe onmiskenbaar "Engels" zijn muziek klinkt. De symfonische variaties staan op het niveau van Brahms' Haydn-variaties en Antonín Dvořáks Symfonische variaties. Met name Elgar en Ralph Vaughan Williams werden door hem geïnspireerd. Door zijn brede activiteit schoot zijn eigen compositorisch oeuvre erbij in, maar hij was vele jaren de spil van het Engelse muziekleven, ook door zijn publicaties.